Wie zwijgt, die blijft en wie spreekt, die heelt

Zwijgen als overlevingsstrategie

Mijn leven lang heb ik gezwegen. Niet omdat ik niets te zeggen had, maar omdat spreken in mijn systeem niet de bedoeling is. In een gezin met een beperkte emotionele ruimte is praten niet loyaal. Je zet er (vaak) de relatie met je ouder(s) mee op het spel.

Om de relatie met je ouders heel te houden, moet je als kind dan van binnen opbreken. Je leert  zo om te overleven in innerlijke verdeeldheid: loyaal zijn, hunkeren, zwijgen, aanpassen, goed houden, makkelijk doen en vooral geen opschudding veroorzaken. En altijd maar die hoop: dat alles goedkomt als jij het zelf maar goed genoeg doet. Alles doen voor een ja op je bestaan, zelfs als dat betekent dat je nee tegen (delen van) jezelf moet zeggen.

Dat innerlijke opbreken, die breuk tussen jezelf en jezelf, dat ís schade van hechtingstrauma. Niet alleen verlies je veiligheid buiten jezelf, maar je leert ook je eigen binnenwereld te betwijfelen.

Wanneer je buitenwereld onveilig is, wordt jouw binnenwereld dat ook

Als kind moet je je verhouden tot wat er is op een manier die je het meest veilig houdt. Maar wanneer je buitenwereld onveilig is, wordt dus ook je binnenwereld onveilig.

Dat is de kern van onveilige hechting: je eigen binnenkant voelt niet meer als een plek waar je graag komt. En zo werd mijn gezinsregel ook mijn binnenregel: wie praat, die gaat.

De prijs van zwijgen

En dus zweeg ik. Een leven lang. Totdat de veiligheidsprijs te hoog werd: voor mij, voor mijn kinderen, voor mijn welzijn. Tweeënhalf jaar geleden stapte ik uit mijn oude systeem en mijn eigen waarheid in. Pijnlijk, maar echt. En van mij.

Radicale erkenning als weg naar heling

Voor mij gaat heling over hoe het voor jou is geweest en nog steeds is misschien. Over jouw waarheid dus. Over zien wat er echt is, zonder te verzachten, zonder te onderhandelen. Met twee benen in jouw eigen werkelijkheid.

Radicale erkenning, voor jezelf, voor je verhaal, voor wat waar is. En ja, dat komt soms met een prijs.

Mijn stem terugvinden

Toen Marijke mij vroeg voor haar podcast, klopte loyaliteit keihard aan. Mijn stem laten horen? Dat had ik eerder gedaan, met desastreuze gevolgen. Maar nu spreek ik voor de delen van mij die nooit eerder konden, die moesten zwijgen om te mogen blijven.

Nu zijn er niet alleen mijn geschreven woorden, maar ook mijn gesproken woorden.

Getuigen helpt bij heling

Er is geen betere plek om mijn woorden te laten klinken dan bij Marijke. Getuigen helpt bij heling: haar aanwezigheid helpt mij om woorden te vinden. Woorden die ruimte maken voor alles in mij en misschien ook voor wie dit nodig heeft om te horen.

Woorden kunnen helen

Taal doet ertoe. Deze podcast gaat over hechtingstrauma, plaatsen delict en herstel.